رها کردن همیشه به این معنی نیست که تو ضعیف هستی. بعضی اوقات به این معنی است که تو آنقدر قوی هستی که دل بکنی.

می خواهم  چند وقتی از دنیای مجازی دل بکنم.

دوستان مجازی ام ! قدر دان حقیقی قدم رنجه هایتان خواهم بود، ...........برمی گردم .

تصاویری از اجرای سازه

انواع ديوارها در راه سازی

ديوارها نيز جزو ابنيه های فنی در راه سازی می باشند . اصولاً ديوارها يا برای نگاهداری خاکريزها و يا برای نگاهداری شيروانی ها خاک برداری ها ساخته شود . در حالت اول به اين ديوار ، ديوار ضامن و در حالت دوم به آن ديوار پوشش يا ديوار حايل گويند .

1-          ديوارهای حايل (supporting wall  )

اصولاً ديوارهای حايل در طرف خاک برداری ساخته می شود و ايجاد آنها در مواقعی است که جنس زمين سست بوده و خطر ريزش موجود باشد و يا به عللی نتوانيم شيروانی کافی به خاک برداری بدهيم . ضخامت ديوار از بالا به پايين زياد می شود و البته بايد استقامت ديوار از روی رانش خاک و ساير عوامل حساب شود . ضخامت فوقانی بين 30 تا 60 سانتی متر می باشد و برای هر متر که پايين بياييم بر حسب جنس زمين از 20 تا 30 سانتی متر به ضخامت ديوار اضافه می گردد . پشت اين ديوارها را بايد به ضخامت 40 تا 50 سانتی متر سنگ ريزی کرد و در نقاط مناسب در داخل ديوار سوراخهايي برای تخليه آب قرار داد که اين سوراخها را بارباکان (  Barbican) می نامند . پی ديوار را با شيبی به طرف عقب می سازند و سطح قدامی ديوار دارای شيروانی می باشد که 5 به 1 است يعنی برای 5 متر ارتفاع يک متر عقب رفتگی دارد اگر جنس زمين که خاک برداری در آن انجام می شود محکم ولی از نوعی باشد که در مقابل عوامل جوی به تدريج فاسد شود ديوار را به صورت يک پوشش ساده می سازند که ضخامت آن از بالا به پايين يکنواخت است و قطر آن معمولاً در حدود 80 سانتی متر گرفته می شود . در قسمت عقب اين ديوار و در فواصل هر دو متر تا دومتر و نيم يک پلکان قرار می دهند که ارتفاع آن ممکن است يک متر و يا يک متر و نيم باشد . شيروانی جلوی ديوار را سه به يک ( يک قاعده برای سه ارتفاع ) در نظر می گيرند .

2-         ديوارهای ضامن

اين ديوارها برای نگاهداری خاکريزها به کار برده می شود و اين در موقعی است که شيب زمين طوری نباشد که بتوان خاک ريزی را انجام داد . يعنی خط شيروانی خاکريزی خط نيمرخ عرضی زمين را يا قطع نکند و يا در فاصله خيلی دور قطع نمايد ، که در اين صورت ديوار ضامن می سازند . ديوار ضامن ممکن است به ارتفاع خاکريز باشد و يا اينکه در نقطه مناسبی در پای خاکريز ساخته شود . تشخيص آنکه کدام يک از اين دو نوع لازم است آسان می باشد و هر دفعه بايد با توجه به مقتضيات محل و توجه به قيمت و جنس خاک و يا ميزان خاکريزی ديوار را انتخاب کرد .

3-        ديوارهای خشک چين

در نقاط کوهستانی و جاهايي که از حيث حمل سيمان و مصالح بنايي گران تمام می شود و يا استقامت زيادی از ديوار انتظار نداشته باشيم و يا ارتفاع زياد نباشد ديوار خشک چين می سازيم .

اين نوع ديوارها را گاهی برای حفاظت پای خاکريزها و يا کنار رودخانه ها برای جلوگيری از شسته شدن ساحل به کار می برند .

4-          ديوارهای با بتن مسلح

اين ديوارها از حيث مقطع و نيمرخ با ديوارهای معمولی تفاوت دارد . در اين نوع ديوار تمام وزن خاک به پايداری ديوار کمک می کند . از نظر استقامت در فواصل مساوی ديوارهای عرضی می سازند که استقامت ديوار را در مقابل رانش خاک زيادتر کند در تمام اين ديوار ها وزن مقداری از خاک به پايداری ديوار کمک می کند .

دل به داغ بی کسی دچار شد ، نیامدی

چشم مـاه و آفتـاب تار شـد ، نیامدی

ای بلنـدتر زکـاش ، دورتر زکـاشکی

روزهای رفتـه  بی شمـار شد ، نیامدی

میلاد منجی عالم بشریت حضرت مهدی (عج) بر شما مبارک باد

آشنايي با پل ها

پل عبارت از سازه ای است که روی يک جريان آب ساخته می شود تا از روی آن آمد و شد انجام شود . در حالی که آبرو عبارت از سازه ای است که جهت عبور آبهای سطحی از يک طرف راه به طرف ديگر آن احداث می شود . مرزبندی بين اين دو اختياری است اما معمولاً سازه هايي از اين قبيل که دهانه آن تا 6 متر است را آبرو و بيشتر از 6 متر را پل می نامند .

طبقه بندی پلها ( Classification  of  bridges   )

پل ها هم می توانند بر حسب مصالحی که جهت ساخت آنها به کار می رود طبقه بندی شوند نظير پلهای فلزی ، بتنی ، چوبی و سنگی و غيره و هم به لحاظ سيستم سازه ای می توانند طبقه بندی شوند يعنی پلهای معلق ، پلهای کنسولی و پلهای متحرک ( movable ) . علاوه بر اين طبقه بندی ها پلها ممکن است به لحاظ ابعاد و چگونگی طبقه بندی شوند که عبارتند از :

1-          پلهای اصلی با دهانه بزرگ : که در آن دهانه پل بيشر از 45 متر است .

2-          پلهای اصلی با دهانه متوسط : دهانه از 15 تا 45 متر است .

3-          پلهای کوچک : دهانه از 6 تا 15 متر است .

4-          آبروها : دهانه تا 6 متر است .

گاهی پلها به لحاظ زمان و دوره استفاده از آنها مورد بحث قرار می گيرند . ( نظير پلهای موقت و دايم ) نوع ديگر طبقه بندی ممکن است بر حسب ميزان بار قابل تحمل توسط پل باشد که معمولاً توسط سازمانهای مختلف مرسوم است  .

قسمت های مختلف پل

از نظر ساخت و اسکلت ، پل می تواند به قسمتهای زير تقسيم شود :

1-          پی : عبارت از قسمت پايين پل تا جايي که پايه ها و يا بدنه شروع می شود .

2-    قسمت بين پايه و تاوه و سقف پل می باشد که مولفه های مختلف پل از قبيل ديوارها ، پايه ها در اين قسمت قرار می گيرد .

3-    قسمت نهايي و بالايي پل ( يعنی سقف و تاوه پل ) ، که اين قسمت ممکن است از چوب ، فولاد ، بتن و يا بتن فولادی و يا پيش تنيده باشد .

پلهای چوبی نيز در جايي که بار کم و سبکی از آن عبور می کند و از دهانه محدود ( تا 10 متر ) استفاده می شود معمولاً در فاز اول راه به عنوان پلهای موقت مورد استفاده قرار می گيرند .

انتخاب محل پل ( selection  of  site  for  bridge )

انتخاب محل پل از عوامل خيلی مهم در مهندسی پل می باشد . در پلهای اصلی هزينه ساختمان راه ممکن است به تنهايي قابل مقايسه با بقيه قسمت های راه باشد . بنابراين انتخاب محل پل اگر در قسمتی باشد که پي بر روی بستر سنگی قرار گيرد و يا در عمق کمی به بستر سنگي برسد خيلی مناسب خواهد بود .به اين دليل محل مناسب برای پل در يک مسير راه معمولاً از نقاط اجباری ميسر می شود .

پس از انتخاب محل پل بايد تحقيقات لازم بر روی پل به لحاظ جمع آوری اطلاعات زمين شناسی وضع طبقات زمين انجام شود تا بتوان نسبت به نوع پل ، تعداد دهانه ها و ابعاد دهانه تصميم گرفت و نيز ميزان آب عبوری و ساير اطلاعات لازم بايد بررسی و تحقيق شود .

امروزه پل سازی در کشورهای مختلف تبدیل به یک دانش گسترده شده است .

پ .ن : در ادامه می خواستم تصویر چند پل در کشور های مختلف رو بذارم که نشد